Α
Ποιο συναίσθημα δηλώνεται ρητά ότι «δεν είναι συναίσθημα διαρκείας»;
Η απελπισία
Με δικά σου λόγια, τι σημαίνει ότι η απελπισία «δεν είναι συναίσθημα διαρκείας»;
Ότι η απελπισία δεν κρατά για πάντα· είναι παροδική κατάσταση.
Πώς συνδέεται ο πρώτος στίχος με τον τελευταίο;
Ο πρώτος και ο τελευταίος στίχος επαναλαμβάνουν την ίδια ιδέα, τονίζοντας ότι η απελπισία δεν διαρκεί.
Σε ποια σύγχρονη κατάσταση θα μπορούσε να παρομοιαστεί το «παγωμένο δάσος»;
Σε μια περίοδο κρίσης, μοναξιάς ή κοινωνικού αποκλεισμού.
Ποιο συναίσθημα κυριαρχεί στο μεγαλύτερο μέρος του ποιήματος;
Η απελπισία (με υποδόρια παρουσία ελπίδας).
Σε ποιο φυσικό περιβάλλον αναφέρεται ότι μπορεί να βρεθεί γυμνός ο άνθρωπος;
Στο παγωμένο δάσος
Τι μπορεί να συμβολίζει το «παγωμένο δάσος»;
Συμβολίζει μια δύσκολη, ψυχρή και εχθρική περίοδο της ζωής.
Ποια αντίθεση παρατηρείς ανάμεσα στη «γύμνια» και στη «στολή»;
Η «γύμνια» συμβολίζει την ευαλωτότητα, ενώ η «στολή» μια νέα αρχή ή αποκατάσταση.
Σε τι σου θυμίζει η εικόνα κάποιου που «προσμένει τα δέντρα να ξανανθίσουν»;
Στην ελπίδα για μια καλύτερη περίοδο μετά από δυσκολίες.
Ποιο μήνυμα φαίνεται να προβάλλεται σχετικά με την ελπίδα;
Ότι η ελπίδα και η ύπαρξη σχέσης υπερνικούν την απελπισία.
Τι χάνεται σύμφωνα με το ποίημα, αφήνοντας το άτομο εκτεθειμένο;
Τα ρούχα
Γιατί θεωρείς ότι ο ποιητής χρησιμοποιεί την εικόνα των «κουρελιών»;
Συμβολίζουν τα ελάχιστα μέσα προστασίας, την ελπίδα ή τη βοήθεια που μπορεί να βρει κάποιος.
Πώς εξελίσσεται η εικόνα της φύσης από την αρχή προς το τέλος;
Από το παγωμένο και εχθρικό τοπίο οδηγούμαστε στην προσδοκία της άνθισης.
Πώς θα μπορούσε να συνδεθεί το ποίημα με την εμπειρία ενός μαθητή που βιώνει σχολικό εκφοβισμό;
Η απελπισία του ποιήματος μπορεί να ταυτιστεί με τα συναισθήματα ενός μαθητή που βιώνει εκφοβισμό, αλλά η ελπίδα παραμένει.
Σε ποια σημεία του ποιήματος στηρίζεται η άποψη ότι η απελπισία οδηγεί σε «αφανισμό»;
Στους στίχους όπου η απελπισία ταυτίζεται με «αφανισμό» και πλήρη απώλεια ύπαρξης.
Είμαι τόπος παγωμένος, χωρίς ρούχα δεν υπάρχω για σένα, κι αν δεν προστατευτείς, σε χάνω κι εσύ με χάνεις. Ποιος είμαι;
Το παγωμένο δάσος
Αν τα «κουρέλια» δεν είναι ρούχα, τότε τι μπορεί να είναι; Δώσε μια συμβολική ερμηνεία.
Μπορεί να συμβολίζουν την ελπίδα, τη στήριξη, την ανθρώπινη επαφή ή κάθε μικρό στήριγμα που προστατεύει από την απόλυτη κατάρρευση.
Σύνδεσε τις λέξεις: «χιόνι – κουρέλια – στολή – άνθιση». Ποια πορεία ζωής περιγράφουν
Περιγράφουν την πορεία από τη δυσκολία (χιόνι, έλλειψη προστασίας) προς την αναγέννηση και την ελπίδα (στολή, άνθιση).
Αν η απελπισία ήταν «χειμώνας» στη ζωή ενός εφήβου, ποια θα ήταν η «άνοιξη»;
Η «άνοιξη» θα ήταν η υποστήριξη, η αποδοχή, η βοήθεια από φίλους ή εκπαιδευτικούς.
Ποιο δίλημμα αντιμετωπίζει ο άνθρωπος στο παγωμένο δάσος: να μείνει γυμνός ή να αναζητήσει κουρέλια; Τι συμβολίζει αυτή η επιλογή;
Το δίλημμα συμβολίζει την επιλογή ανάμεσα στην παραίτηση και στην προσπάθεια για επιβίωση/ελπίδα.
Ποια τρία στοιχεία του φυσικού τοπίου εμφανίζονται στο ποίημα και συνθέτουν τη σκηνή της δοκιμασίας;
Το χιόνι, τα δέντρα, το παγωμένο δάσος
Το ποιητικό υποκείμενο λέει: «Αφού υπάρχω και υπάρχεις». Πώς ερμηνεύεται η παρουσία του «άλλου» ως αντίδοτο στην απελπισία;
Η ύπαρξη του «άλλου» δηλώνει σχέση και επικοινωνία· η ανθρώπινη παρουσία και η αλληλεγγύη λειτουργούν ως αντίδοτο στην απελπισία.
Πώς η επανάληψη της φράσης «Η απελπισία δεν είναι συναίσθημα διαρκείας» λειτουργεί δομικά και νοηματικά στο ποίημα;
Η επανάληψη λειτουργεί εμφατικά και κυκλικά, ενισχύοντας το βασικό μήνυμα ότι η απελπισία είναι προσωρινή.
Πώς μπορεί το μήνυμα του ποιήματος να λειτουργήσει ως απάντηση σε σύγχρονα φαινόμενα κοινωνικής απομόνωσης;
Το μήνυμα λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η ανθρώπινη σχέση και η ελπίδα μπορούν να αντιμετωπίσουν την κοινωνική απομόνωση.
Υπάρχει περίπτωση η απελπισία να γίνει «μόνιμη κατάσταση»; Υποστήριξε ή αμφισβήτησε τη θέση του ποιητικού υποκειμένου με τεκμήρια από το ποίημα.
Το ποίημα υποστηρίζει ότι δεν είναι μόνιμη· τεκμηριώνεται από την επανάληψη του βασικού στίχου και την αναφορά στην ύπαρξη του «εγώ» και του «εσύ» ως δύναμη υπέρβασης.