Quid est vocativus vocabuli «servus»?
serve
(masc: nom. -us, voc. -e)
Iulius: «Voc– Davum, Mede!» Medus Davum voc–.
Iulius: «Voca Davum, Mede!» Medus Davum vocat.
(ind. -at, imp. -a)
Davus dominum salutat: «—, domine!»
Davus dominum salutat: «Salve, domine!»
Davus abest, sed Medus adest.
'Davus is away, but Medus is present.'
Iulius Medum vocat: «Mede! Veni, bon– serv–!»
Iulius Medum vocat: «Mede! Veni, bone serve!»
(«Bone» et «serve» vocativi sunt.)
Quid est imperativus verbi «ponit»?
pone
(ind. -it, imp. -e)
Quattuor nummi et quinque nummi sunt — nummi.
Quattor nummi et quinque nummi sunt novem nummi.
In sacculo Iulii decem nummi sunt.
Domin– servum vocat. Servus: «Salve, domin–!»
Dominus servum vocat. Servus: «Salve, domine!»
Quid sunt indicativi verborum «saluta», «audi», et «discede»?
salutat, audit, discedit
In sacculo Iulii non centum, sed — decem nummi sunt.
Iulius rursus vocat, quia Medus non venit.
'Iulius calls again, since Medus is not coming.'
Quid sunt nominativus, genetivus, et vocativus singularis vocabuli «improbus»?
nom. improbus, gen. improbi, voc. improbe
(Three forms, the same as «dominus, domini, domine.»)
Iulius: «Ven– et tac–, Mede!» Medus ven– et tac–.
Iulius: «Veni et tace, Mede!» Medus venit et tacet.
Sacculus Davi — est, in sacculo eius nulla — sunt.
Sacculus Davi vacuus est, in sacculo eius nulli pecunia est.
Medus non venit, quia is pecuniam Iulii in sacculo suo habet.
'Medus does not come, since he has Julius's money in his own moneybag.'